ازآنجاکه آدمی هیچ‌گاه برای آرزوهای خود حدومرزی قائل نیست و نمی‌توان نهایتی برای آن متصور شد اگر هرروز در گوشه‌ای از جهان شاهد به وجود آمدن پدیده‌ای جدید و نوظهور باشیم نباید تعجب کرده و آن را محال تصور کنیم، خودروهای هوشمند ایده‌ای آرمانی و دور از ذهنی است که امروزه مسیر طرقی خود را طی می‌کند و از بدو تولد تاکنون فراز و نشیب‌های بسیاری را سپری نموده است، خودروسازان طی پژوهش‌های خود می‌کوشند تا خودروهای تمام اتوماتیک خود را به بلوغ رسانده و در این مسیر با حذف هرگونه دخالت انسان در کنترل خودرو و به‌کارگیری توانایی‌های او بتوانند سیستم پیشروی خودرویی تمام اتوماتیک را طراحی نمایند.

خودروهای هوشمند اگر بتوانند مانند مغزانسان اشیای پیرامون خود را دسته‌بندی کرده و پردازش نمایند و بدون نیاز به برنامه‌ریزی خاصی مسیر و موانع را شناسایی نمایند توانسته‌اند به آن نظر‌گاهی که کمپانی‌های فناوری در ذهن دارند دست یابند، اگر بتوان انسان را حذف نمود و نرم‌افزاری را جایگزین آن کرد که عملکردی شبیه به نورون‌های مغز را داشته باشد یعنی کشف سیستمی که می‌تواند از مغز تقلید کرده و مانند آن عکس‌العمل نشان دهد.

مقولۀ آشکارسازی اشیاء:

اگرچه در گام اول فرض بر این است که دستیابی به فناوری آشکارسازی اشیاء دقیقاً منطبق بر رانندگی واقعی، تمام راهی است که در طراحیخودروهای هوشمند باید طی شود اما بررسی‌ها نشان می‌دهد که این شاید ابتدای راه بوده و در ادامه مواردی آشکار می‌گردد که تصمیم‌گیری قاطع در مورد مقوله خودروهای خودران را تحت تأثیر خود قرار داده و پیچیدگی‌های زیادی برای آن قائل می‌شود.

گاه تصور آن است که هوش مصنوعی می‌تواند جایگزین خوبی محسوب شود اما هنگامی‌که پا را فراتر گذاشته و شرایط را در زمان‌های حاد و بحرانی موردبررسی قرار می‌دهیم عمق موضوع برای ما آشکارتر می‌گردد ناتوانی هوش مصنوعی حتی در موارد پیشرفته آن برای درک موارد اضطرار که ناچار به انتخاب‌هایی خلاف روتین همیشگی است ناتوانی او آشکار گشته ازاین‌رو پذیرش نرم‌افزار هوش مصنوعی و قبول آن در خودروهای خودران در همان مراحل ابتدایی نیاز به بررسی دارد.

امروزه از انواع مختلف دیتا سنجی بصری برای میزان سنجش شبکه‌های عصبی به‌منظور آشکارسازی و طبقه‌بندی اندازه دقت آن‌ها استفاده می‌شود، ازاین‌رو می‌توان سطوح پیشرفته‌ای از آشکارسازی‌های چندمرحله‌ای را مشاهده کرد و نرم‌افزار قادر است به کسب اطلاعات بیشتری از تصاویر ویدیویی بپردازد، در این حالت با تعبیه چندین سنسور بر رویخودروهای هوشمند می‌توان انتظار داشت، نرم افزار با چالش‌های رانندگی سازگار عمل نماید.

اجرایی شدن حضور خودروهای هوشمند:

همیشه پرسشی که پیرامون خودروهای خودران وجود داشته و متخصصان را به تفکر وامی‌دارد پرسش‌های اخلاقی و رفتاری است که درنهایت به این حقیقت ختم می‌شود که آیا ماشین می‌تواند مانند آدمی تفکر کرده و در شرایط خاص به‌جای اجرای برنامه‌ریزی‌های از پیش تعیین‌شده تصمیم درست و معقول بگیرد و شرایط را آن‌گونه که صحیح‌تر است مدیریت نماید یا هنگامی‌که برای انجام فعالیت صحیح احتیاج به دانشی بیشتر دارد چگونه با این چالش روبرو شده و جان سرنشینان و ره گذران را نجات می‌دهد، باکمی ژرف‌اندیشی متوجه خواهیم شد موانع زیادی بر سر ورودخودروهای هوشمند به جاده‌ها است ازاین‌رو قانون‌گذاران با ورود به این مقوله می‌کوشند تا با در نظر گرفتن میزان قطعیت پدیده‌های نوظهور و تعیین تناسب این فناوری‌ها قانون و شرایطی برای اجرایی شدن آن‌ها تنظیم نمایند.